مي‌خواهم اعتراف كنم

[ad_1]

ميخواهم اعتراف
كنم

حميد فرخنژاد
با صراحت از بازيگري، وضعيت سينماي ايران و حواشي سيمرغ بازيگري سال گذشته مي
گويد
و اين كه: اخراجی
ها شناسنامه سینمای ايران نيست

سينما در خلأ

میتوانم
بگویم سینمای امروز ایران در یک جور خلأ به سر می
برد.
سینمای ما دولتی است، بنابراین تعیین مسیرهای آن در جایی خارج از حوزه سینما اتفاق
می
افتد. یعنی چون این سینما
وابسته به دولت است، می
آیند
به ما می
گویند روی فلان بحث
متمرکز شوید، ما الان از این نوع کار حمایت می
کنیم.
قاطبه
سینما هم حرکت میکنند
به همان طرف. خواسته
های
مردم عادی از سینمای تجاری هم که مشخص و همیشه ثابت است.

فيلمهاي جوانانه
زياد شده

علاوه بر فیلمساز، بازیگر هم
داریم که کاملا حذف شده. بازیگرانی که الان اصلا نیستند. در دوره
جدید، سیاستهای
فرهنگی تغییر کرده و می
بینی
فیلم
ها و سریالهای
طنز در تلویزیون و سینما تولید می
شود
و ظاهراقرار است مردم شاد شوند. نطفه
گروههایی
مثل «ساعت خوش» در همان سال
ها
بسته شد. قرار بود جامعه
جنگزده ما حالا شاد شود. این
وضعیت جلو آمد تا رسید به دوران دوم خرداد و نوع دیگری از فعالیت
های
فرهنگی. حالا موج جوان
گرایی
کشور را فرا
میگیرد
و در سینما هم این فضا دیده می
شود.
فیلم
های جوانانه و به اصطلاح
دختر
پسری زیاد میشود.

افخمی را سال‌ها پیش که داشتم فیلمم را در عروج‌ فیلم
مونتاژ می
‌کردم دیدم. گفت می‌خواهم «تنگسیر» را بازسازی کنم، بیا بازی
کن. هنوز چشمم به در است که بیاید!

چرا اخراجيها

متاسفانه ما در مملکتی داریم
زندگی می
کنیم کــه پرفروشتریــن
فیلم تاریخ سینمایش «اخراجی
ها»
است. این جای سرافکندگی دارد. فعلا کاری به بد و خوب «اخراجی
ها»
ندارم و نمی
خواهم تحلیلش کنم،
ولی ملتی با این پیشینه و سابقه
فرهنگی، نباید «اخراجیها»
پرفروش
ترین فیلم تاریخش باشد. برای
ما کم است. «اخراجی
ها»
برای مملکتی با این پشتوانه
تاریخی کم است. «اخراجیها»
نباید به شناسنامه
سینمای این ملت تبدیل شود.

دنبال فيلم
آبرومندانه

میخواهم
اعتراف کنم زمانی می
گفتم
تا پیشنهادی عالی نباشد قبول نمی
کنم
و سالی یک فیلم بیشتر بازی نمی
کردم.
الان تحولی در من رخ داده؛ دیگر کمتر منتظر آن نوع فیلم می
مانم.
به جایش دنبال یک سینمای پرمخاطب آبرومند می
گردم.
الان سالی 10 تا فیلم درجه
یک
ساخته نمی
شود. به عنوان یک
حرفه
ای چارهای
ندارم جز آن
که فقط دنبال فیلم
آبرومند باشم.

دیگر نمیتوانم
منتظر «عروس آتش»، «ارتفاع پست» و «چهارشنبه
سوری»
بمانم. تعداد اینها خیلی کم شده. جز این سینمای موجود، یک نوع سینمای تبلیغاتی
رسمی هم هست که فیلم
های
مورد تایید می
سازد و بازی در آنها
ممکن است تو را به یک بازیگر تبلیغاتی تبدیل کند.

افخمي گفت برو!

احتمالا شنیدهای
بعد از این که سامان مقدم از پروژه «سن
پطرزبورگ»
کنار رفت، من برای بازی در فیلم انتخاب شدم و از همان اول شرط گذاشتم که اگر بهروز
افخمی این فیلم را کارگردانی کند، بازی می
کنم.
وقتی افخمی آمد با اصرار گفت تو برو، به درد این نقش نمی
خوری!

منبع : مجله زندگی ایده آل

[ad_2]

Source link